Her sene yinelenen anlamsız bir heyecanla oturuyoruz televizyon karşısına.Sanki yarı uykulu yatarken bizi yerimizden sıçratacak bir şeyler olacak, ya da gülmekten yerlere yatıracak bir şov,eğlence göreceğiz.Ama yok; her sene aynı terane,sıktı artık diyeceğim de zorla tutan yok ki zaten..Uyuyup diğer gün reklam falan beklemeden özetlerini izlesek hiçbirşey kaybetmeyiz,çünkü ben bunu canlı izlemiştim diyerek övünülecek bir durumda yok ortada...
"Shooting Stars" ve "Skills Challenge" eğlence açısından başarılı ve sevimli yarışmalar..Zaten yıldızlar da bu yarışmalara katılmaktan çekinmiyorlar,haliyle tatlı bir rekabet oluyor..Gecenin asıl beklenen yarışmaları ise her zaman 3 sayı ve smaç yarışmaları.Bir kaç senedir hep içimizde birşeyler eksik kalıyordu,kendimize bir mazlum seçip kritikler yapabiliyorduk. Bu sene ise sıkıcılık sıradanlık zirve yaptı.
Üç sayı yarışmasında zaten o an ritm tutturabilen,atış stili yarışmaya uygun olan kişi başarılı oluyor,bu yüzden üstünde durmanın pek alemi yok,ancak smaç yarışmasında insan kusura bakmayın ama “oha,yok artık” diyerek yerinden sıçramak istiyor. Gerald Wallace ve Shannon Brown’dan beklentimiz büyüktü ancak dümdüz smaçlarla adeta dumur olduk. Nate Robinson ilk kez gerçekten hakederek kazandı yarışmayı. Neyse ki benden bu kadar demiş, seneye onun katılmayacak olması bayram yapmak için yeterli bir sebep…
Kararlar açıklanıp Nate Robinson’un şampiyonluğunu görünce kimsenin birbiriyle konuşmadan 3 farklı odaya yatmak üzere dağılması,gecenin üzerine tek bir söz söylenmemesi sıradanlığın özeti olsa gerek…
2 yorum:
Bildiğin duygu sömürüsüyle aldı 3 kupayı ya. Napalım arkadaş boyun 1.75 ise babana söyleyeydin tohumu sağlam ataydı ya da ufakken süt içeydin. Tamam iyi zıplıyosun da Francis'te sıçrıyordu ve estetiği vardı sadece zıplaması değil.
Bu sefer rakip yoktu, en iyi smaçlar onunkilerdi hakkaten. Bir gün bu cümleleri kuracağımı bilemezdim, birine Nate Robinson'u savundum :D:D
Yorum Gönder